MOWA JEST SREBREM ,A MILCZENIE ZŁOTEM # MOWA MILCZENIA MNIE NASZŁA

         

                                                                                            MÓWIĘ ŻE MOWA JEST SREBREM ,A MILCZENIE ZŁOTEM ..I TAK SIĘ NIE ODZYWAM SŁOWEM.....TERAZ SIEDZĘ I SIĘ GŁOWIĘ ....DLACZEGO NIC NIE MÓWIĘ.........

Tak dzisiaj sobie siedziałam przed telewizorem i tak zaczełam sobie myśleć o tym milczeniu .Tak mnie coś naszło .Sama nie wiem ,może dlatego że Kubuś zasną i tak cicho się zrobiło i można po siedzieć w milczeniu w czterech ścianach.Wtedy wyciszam telewizor zamykam oczy i się wyciszam .CZASAMI tak musze zrobić.Lubię tak w samotności i ciszy po siedzieć ,a to  sobie troszkę po myślę co by było gdyby ......? albo co będzie dalej ? Takie tam ...Może ktoś sobie pomyśli że głupia jestem że tak myśle ale człowiek tak ma czasem.Zastanawiam się o życiu.
A tak sobię myślę że wielokrotnię zdarzają się sytuacje w których nie powinno się mówić zbyt wiele ,a się mówi.Czasem przychodzi ktoś i mówi nam coś w tajemni i prosi o milczenie .Wypadało ,by dotrzymać słowa i nic nie mówić.Ale teraz tak jest że wszyscy chlapią jęzorkami w koło.Tylko jak nie dochowamy tajemnicy, co nam ktoś powierzył i się do wie to w jego oczach stracimy zaufanie.I nic już nam nie powie.Więc w taki sposób traci się przyjaciół,osoby z rodziny,koleżanki.
A przyjaciela znaleść jest bardzo trudno.Bo najważniejsze jest zaufanie.
Siedzę w pustym pokoju,
walczę z czasem.
Między czterema ścianami,
upajam się ciszą i hałasem.
Za oknem szare chmury przeznaczenia,
z losem konfrontacja,
wynik jest bez znaczenia.
Trzeźwym okiem widzę blask,
który karmi moja duszę.
Wokół mnie tyle jest wzruszeń,
Przeplatają się jak w życiu czas,
który pragnie uszczęśliwić nas.
Czasami zwalnia swoje tempo,
a niekiedy zatrzyma się, wiem to.
Siedzę w pustym pokoju,
chociaż wiem, że nie warto,
wyjść jednak nie jest łatwo.
W czterech kątach tego miejsca,
jest zapisana moja męka.
Coś rozrywa moją duszę,
sprawia, że serce me pęka.
Staram się uchwycić życia mego sens,
muszę go poszukać, gdzieś tu jest.
Głęboko ukryty w Księdze Bycia,
szukam między stronami, szukam życia.
Tak trudno znaleźć w sobie spokój,
na tym świecie jest nim tylko mój pokój!

Cisza i spokój w mym sercu zagościła na troszkę.A mój synek i py ,py śpi.Tak słodko.





















  



A tak wcześniej jak Kubuś nie spal .Za łapał się na fotkę z mamą.Bałaganił od  6: 00 rano.Troszkę jak zwykle to bywa wzioł odkurzacz i odkurzał .Nieważne ,że dzisiaj niedziele.

























POZDRAWIAM WSZYSTKICH ODWIEDZAJĄCYCH MNIE I DZIĘKUJĘ ZA KOMENTARZE .ZAPRASZAM DO CZĘSTEGO ZAGLĄDANIE W ME SKROMNE PROGI.........
Prześlij komentarz

Popularne posty